Volkan Karsan [email protected]

‘İsraf’a devam

Başlığa bakıp yanlış anlamayın, israf yapanları yüreklendirmek değil amacım… Sadece konuya devam edeceğim o kadar… Geçen yazıya çok olumlu tepkiler geldi… Ama fark ettim ki israfın yanlış olduğuna inanların yaşları 50’nin üzerinde… Yani salçalı ya da margarinli ekmekle sokakta oynayanlar benim dilimden anlıyor… Yoksa 80’li yıllar sonrası fastfood ve atari kültürüyle büyüyenler liberal ekonomi nasıl olmalarını istemişse aynı yoldalar...

Gelen tepkiler arasında serpme kahvaltılardaki ziyan olan yiyeceklerden, açık büfede kıtlıktan çıkmış gibi tabak dolduranlara kadar birçok örnek var… Geçtiğimiz günlerde bir otel yemek salonunda gördüğüm bir duyuru o kadar önemli geldi ki bana yazanları kutlamak isterim… “Kullanılmış kürdanlarınızı tabaklarınıza atmayınız. Kalan yemekleri can dostlarımızla paylaşıyoruz.”

Hayata, tüm canlılar adına çevre duyarlısı, doğa dostu, kıtlık ve kuraklık tehlikesinin var olduğu bilinciyle bakmak çok önemli…

Geçmiş dönemlerde meyve kurutmak, reçel ve turşu yapmak, balık tuzlamak gibi tedbirler hep “olmadığı zaman ne yaparız” düşüncesine karşı tedbir olarak başlatılmıştır. Hatta özellikle yerleşim olan adalarda mutlaka peksimet olmazsa olmazların başında gelir…

Geçtiğimiz günlerde iş edindim İstanbul Anadol yakasında en az 20 fırın gezdim sadece iki tanesinde birinde ekmekten, diğerinde de simitten peksimet bulabildim… Halbuki bu fırınlarda mutlaka satılamayan ekmek ve simit oluyordur… Bir de düşünün ki en çok ekmek israf eden ülkelerden biri olarak  bizde peksimet alışkanlığı ne kadar faydalı bir yer tutabilir…

Bu konuda iyi bir örneği de vermeden edemeyeceğim… Bazı kişiler temiz olarak evde bulunan ve bayatlamasını istemedikleri ekmekleri temiz torbalar içinde çöp konteynerlerinin saplarına bağlıyorlar… Onları da kağıt ve plastik toplayanlar alıyormuş… Yapana da yiyene de helal olsun… Kimse açlıkla yoklukla terbiye görmesin…

UNUTMAYIN… Bu dünyayı torunlarımızdan ödünç aldık. BUGÜN DÜNYA BARIŞI VE ÇEVRE İÇİN BİR ŞEYLER YAPMIŞ OLMANIZI DİLİYORUM.