Süheyl Aygül [email protected]

Teknik kapasite nereye kadar?

Geçenlerde önemli bir grupta üst düzey bir yönetici bana şunu söyledi:
“Profesyonellik direktörlüğe kadar… Sonrasında oyun değişiyor.”

Aslında yıllardır gördüğümüz  ve YouTube’da “Kariyer Otopsileri” programında anlattığımız kırılma anı tam da budur!

Kariyerin ilk döneminde sistem sizi “işi en iyi yapan kişi” olduğunuz için ödüllendirir.

En hızlı sorunu siz çözersiniz.
En iyi sunumu siz yaparsınız.
En doğru raporu siz çıkarırsınız.
En disiplinli takip sizdedir.
En iyi sonucu siz alırsınız.

Ve sistem size şunu verir:

Terfi,
Yetki,
Maaş artışı,
Unvan,
Görünürlük,
Seçilmişlik hissi,

Ama sonra görünmeyen bir eşik gelir.
İşte tam orada müzik değişir.
Müzik değişince dans da değişir.

Çünkü üst düzeyde artık sizden beklenen şey: “İşi sizin yapmanız” değildir.
Başkalarına yaptırabilme becerinizdir.
İnsanları aynı hedefe gönüllü hizalayabilmenizdir.
Krizi yönetirken odadaki tansiyonu düşürebilmenizdir.
Ve birçok parlak kariyer tam burada duvara çarpar.
Çünkü IQ ile çıktıkları yolculukta, EQ (Duygusal zeka) ve SQ’ (Sosyal Zeka)’nın zorunlu olduğu kata gelirler.
Hazırlıksız yakalanırlar.
Kariyerin en üst katlarında teknik kapasite artık giriş katıdır sadece.

Kariyer Otopsileri’nde çok gördük:
Mükemmel CV…
Harika üniversiteler…
Üst düzey teknik uzmanlık…
Ama ekip dağılmış.
Güven kaybolmuş.
İnsanlar sessizce uzaklaşmış.
Çünkü teknik kapasite tek başına liderlik üretmez.

Üst düzey yöneticilikte artık herkes zekidir.
Herkes diplomalıdır.
Herkes teknik oyunu öğrenmiştir.

Farkı oluşturan başka bir şeydir:
Bir insan odadan çıktığında arkasında ne bırakıyor?
Baskı mı?
Güvensizlik mi?
Yoksa motivasyon ve yön duygusu mu?

Gerçek liderlik tam burada başlar.
Çünkü liderlik; öfkeyi yönetebilme sanatıdır.
Öncelikle kendine öz-liderlik yapmaktır.
Egoyu kontrol edebilme disiplinidir.
Karşındaki insanın korkusunu ve umudunu okuyabilme becerisidir.
Ve bu “softskill (yumuşak beceri)” değildir.
Tam tersine…
En sert krizleri yöneten görünmez güçtür.
Kadife eldiven içindeki demir yumruk olmaktır!

Çünkü insanlar şirketleri değil, liderleri terk eder.
Siz de teknik kapasitenizle kapıları açar, duygusal ve sosyal zeka eksikliği nedeni ile uğurlanırsınız.

Kariyerin ilk yarısında aklınız sizi içeri alır.
İkinci yarısında ise; karakteriniz, duygusal zekânız ve ilişki yönetebilme kapasiteniz sizi orada tutar.

Kendinizi aklınızla, başkalarını kalbinizle yönetin.
İnsanlara rağmen değil; insanlarla birlikte yürüyün!