Wikileaks belgeleri nasıl yazılıyor?

NASIL DA mal bulmuş mağribi gibi, ABD belgelerinin üzerine atladılar. Haklılar, eğer bunlara belge denilirse, çok şey var. Belge denilirse dedik, ama belge bunlar, yazan ABD Büyükelçisi ve ABD’nin resmi arşivine geçmiş, elbet belge denir bunlara...
Doğru mu, yanlış mı? Tartışılması gereken bu...
Yani büyükelçinin yazdıkları doğru mu?
Çoğu da konuşulan konular olduğuna göre...
Ama bu da belgelerin gerçek olduğunu, tam gerçek olduğunu ispatlamaz, içindeki bazı bilgiler gerçek olsa bile...
* * *
DİPLOMATLAR, bulundukları ülkenin siyasi ve sosyal gelişimini elbette öğrenip, değerlendirip merkeze bildireceklerdir.
Bugün birisi bizim Dışişleri Bakanlığı’nın arşivine dalsa, kim bilir neler çıkar?
Bazıları bunu açık istihbaratla yapar. Gazete haberlerini, siyasetçilerin konuşmalarını, perde arkasında gördüklerini, dinlediklerini toplar bir araya getirir; kendi yorumunu da ekler, merkeze şifreyle, kriptoyla gönderir.
* * *
EN iyi siyasi haber nereden çıkar?
Herhalde nalbantlar derneğinden değil...
Haber kaynakları gazetelerdir, gazetecilerdir. Her fırsatta onları kafaya alırlar, haber sızdırırlar, hani “Sen gazetecisin, her şeyi bilirsin!” diye gaz verirlerse...
Yemekler, davetler, geziler hepsi haber kaynağıdır, ama doğru, ama yanlış...
* * *
BİR tarihte İstanbul’da, İngilizlerin bir adamı vardı: “Mister Hyde”... Adamın işi gazeteleri dolaşmak, gazetecilerle dolaşmak, akşamları da gazetecilerin müdavimi oldukları barlara gidip viski içmek... Adam o kadar Babıali’nin içindeydi ki, mesela Milliyet’e gelir, Cumhuriyet‘te olan bitenleri anlatır, biz de ağzımız açık dinlerdik...
Sami Kohen, ona bir slogan yakıştırmıştı:
“Haberi Hyde’dan al!”
Şimdi ise sıcağı sıcağına başka bir yakıştırma yapıyor:
“Hyde, canlı Wikileaks’ti!”
* * * 
DİPLOMATLARIN en çok ilişki kurdukları kişiler gazete yöneticileridir. Sık sık ziyarete gelirler, bazılarına bayramda, yılbaşında hediyelerini ihmal etmezler.
Gazete yönetmenleri bunları çok iyi tanır.
Milliyet’in eski genel yayın yönetmenlerinden Umur Talu, bugünlerde adı çok geçen, ABD’nin eski Türkiye Büyükelçisi Edelman’ı anlatırken “Edelman Utancı” diye başlık atmış...
Umur Talu, ABD’nin eski büyükelçisini şöyle anlatıyor:
“En kritik zamanda, Irak işgalinde, ABD malı tezkereyi geçirmemiş Türkiye’de büyükelçiydi.
Bush yönetimi şahin kanadı Cheney-Perle-Feith vesairenin kaba “Soğuk Savaş”, anti-komünizm, anti-İslam uzantısıydı. Hâlâ öyle!
Kökeni elbet bir yana; ruhu, beyni, eylemi İsrail “yeni sağı”nın handiyse ırkçı saflarına adanmıştı. Hâlâ öyle!
Ama çok çalışkandı!
ABD’ye, Bush’a, İsrail’e muhalif yazanların üstüne “antisemit” diye koştururdu. Hâlâ öyle!
Özellikle Ankara gazetecilerinden “utanç medyası grubu” kurmuştu. İstanbul’da kimi yönetmenle de nerdeyse kanka mıydı ne!
Bu tipleri çok sık kullanırdı. Hem haber yazdırarak; hem de, Wikileaks’ten anlaşılıyor ki, muhbir yaparak!
Bu hususlarda benim göz ağrımdı; ben de onun baş ağrısı!
Hiç fark etmiyordu; yazdığım gazeteye de sızıyor, en büyük grubu zaten dolduruyor, bir bakmışsınız soluğu “Pensilvanya Time”da bile alıyordu.” (x)
* * *
KEŞKE Umur Talu’nun anlattığı gibi bir Türk büyükelçisi olsa!
O da, Edelman’ın yaptıklarını bulunduğu ülkede yapsa diye düşünenler vardır elbet...
—————
(x) Haber Türk, 2 Aralık 2010, sayfa 7, Dipsiz Kuyu

HASAN PULUR Milliyet