Erdoğan'ın hayatını değiştiren olay

Erdoğan’ın çocukluğuna dair anlattıkları özetle şöyle:
-  Annemin bakraçlara doldurduğu suya buz koyarak futbol sahasında sattım.
-  İlkokulda kağıtları top yapar oynardık. Ayakkabılarımız delik deşik olurdu.
-  Babamı çok severdim. Birçok karakteristik özelliğimi de babamdan aldım. Babam çok asabiydi ama asabi olmanın yanında çok disiplinliydi, babamın o disiplinli oluşu, prensipli oluşu noktasında babama karşı olan ilgi, alakam çok fazlaydı. Ama şunu da söyleyeyim babamdan korkardım.
‘Gazetenin üzerinde olmaz’
-  Hayatımın dönüm noktasını ilkokul 5. sınıfta yaşadım. Namaz bahsini okutuyorlar bize. Öğretmen ’Kim namaz kılacak?’ diye sordu. El kaldırdım, çağırdı. Yere bir gazete serildi. Gazeteyi serince, ’Öğretmenim gazetenin üzerinde namaz olmaz’ dedim. Ensemi şöyle bir okşadı, ’Nasıl olacak?’ dedi. ’Masa örtüsü olabilir’ dedim. Masa örtüsü serildi, sonra namazı kıldım. İhsan Hocam, rahmetli babacığımı davet etti. Babama ’Biz Tayyip’i imam hatip okuluna gönderelim’ diyor. Babam da aslında çok ceberut ama İhsan Hocam’a çok saygısı var. ’Nasıl takdir ederseniz’ diyor. Bizim dünyamıza imam hatip böyle girdi.
-  Mahalle takımından sonra ilk transferimi amatör kümede yaşadım. İlk transfer ücretim 500 liraydı. Futboldan kazandığım en önemli şey kolektif düşünce ve dayanışmadır.
-  Yatılı okulda babamdan aldığım harçlık masraflara yetmezdi. Kartpostal satarak, yeni kitaplar için para kazanırdım.
-  İmam hatip mezunu olmam nedeniyle üniversiteye giriş hakkım yoktu. Bu nedenle Eyüp Lisesi’ni de bitirmek zorunda kaldım. Biz mücadelenin içinden geldik. Sosyal yaşamı o yıllarda tatmış birisi olarak bundan çok mutluyum. Yani asosyal birisi olmadım. Özellikle ortaöğretimdeki yaşamım bugünleri şekillendiren temel taşları oluşturdu. O dönemler olmamış olsaydı, bunlar olmazdı. O sosyal yaşam beni daha sonra siyasete taşıdı. Siyasette de ondan sonrası devam etti.