Doğuran mı büyüten mi anne?

İstanbul’da oturan N.Ç., evlilik dışı bir ilişki yaşadı, hamileliğini çok geç fark etti. Hemailesi hemde çevresinden gelebilecek tepkilerden dolayı, hamileliğini gizledi. Doğumuna kısa bir süre kala arkadaşlarında kalacağını söyleyerek, annesi ve babasıyla birlikte kaldığı evden ayrıldı. 22 Aralık 2003’te hastanede bir kız çocuğu doğurdu. Taburcu olunca, kapısı açık bir apartmanın girişine, çanta içerisine koyduğu bebeğini bıraktı. Daha sonra polismerkezini aradı. Polis apartmana girdiğindeminik bebeği buldu, alıp karakola götürdü. N.Ç., bebeğinin götürüldüğünü izledikten sonra kayıplara karıştı. Sosyal Hizmetler’e teslimedilen bebek, bir yaşında bile değilken koruyucu aileye verildi. Onları anne ve babası bildi, birlikte büyüdü.
EVLENDİ, KIZINI ARADI
N.Ç. ise evlendi. Ancak bebeğini unutamadı. Bir yıl sonra kızını aramak için yollara düştü. Sosyal Hizmetler’e başvurdu. Bebeğini sokakta bıraktığını itiraf edince yargılandı. Verilen hapis cezası ertelendi. Daha sonra, bebeğinin izini buldu. Adli Tıp Kurumu’na başvurarak test yapıldı.Minik bebeğin kendi çocuğu olduğunu ispatlayınca, 2006 yılında dava açtı. Bebeğe sahip çıkıp büyüten aile iseminiği vermek istemedi. Pedagoglar da bebeğin koruyucu ailede kalmasını öngördü. Dava üç yıl sonra sonuçlandı. İstanbul 2. AileMahkemesi, bebeğin koruyucu ailede kalmasına karar verdi. Ancak Yargıtay bu kararı “Evlat edinilmesinde annenin rızası bulunmamaktadır” gerekçesiyle bozdu.
EMEK KAZANDI
Mahkeme yeniden baktığı davada, bebeğin koruyucu ailede kalması gerektiğini belirtti.Mahkeme kararında şöyle denildi: “Annelik fedekârlık gerektirir. Anne olmak sadece çocuğu doğurmak değil onu büyütmek, sevmek ve emek vermektir. Koruyucu annenin emeği, biyolojik annenin emeğinden daha üstündür. Koruyucu anneye bu emeğinin karşılığı, çocuğunun kendisinde bırakılması ve evlat olarak verilmesi gerekmektedir.” Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, mahkemenin son kararını onayarak,minik bebeğin koruyucu ailesinde kalmasına karar verdi.
Sibel HÜRTAŞ / HT GAZETE