Bilgin'e Mektup: Vah Dinç Bilgin vah

VAH DİNÇ BİLGİN VAH...!
Dün akşam Beyaz Tv’de konuşmacı olarak katıldığın konversasyonda seni seyrettim. İki sebepten yatıyordum. Birincisi bacağımda lif koptu, ikincisi bir acayip doktor kafamın içini tedavi etmeye çalışıyor.
Çünkü delirmek üzereyim. Halini gördükçe yatmaktan vazgeçtim. Önce oturdum, sonra ayağa kalktım. Hayretler içerisinde hayatın sana neler yaptığını gördüğüm sıralarda telefonum çalmaya başladı. Bir sürü telefon. Herkesin birleştiği müşterek soru; “ne olmuş bu Dinç Bilgin’e?” Ne söylediğin anlaşılıyor, ne sorulan sorulara cevap veriyorsun Başka şeyler anlatıyorsun. Bir konuda hem evet hem hayır diyorsun. Hiçbir şekilde detaysız da olsa bir meseleyi aydınlatmıyorsun.
Zafer Mutlu’nun 40 milyon dolara gelen servetini alt yazı olarak yazdıklarında, dışarıdan galiba Önay bağırdı, sen de hatırlattın televizyonculara, kaldırdılar. Zafer Mutlu “o yazıyı kaldırtın, kaldırtmazsanız yayına girer bir sürü şeyi açıklarım” mı dedi acaba?
Canan Barlas ve Mehmet Barlas söylemediklerini bırakmadılar. Ağzını bile açamadın. Ne oldu sana böyle? Başına gelenlerde haklıysan hakkını sonuna kadar savunacaksın, haksızsan televizyona çıkmayacaksın. Şimdi bu ne olduğunu hiç kimsenin anlamadığı sözlerinle savcılar “bu adamı çağırmayalım” mı diyecekler?
TMSF, bizlerin paraları bir nevi katledilmişken sana vah deyip para ve mal mı verecek? Gerçek inancım başına gelenlerin siyasi amaçla yapıldığıdır. Bana kimler zarar vermişse sana da onlar zarar vermiştir. Ben onlarla gırtlak gırtlağa boğuşuyorum. Karşılıklı mahkemeleşiyoruz. Gerekirse küfürleşiyoruz. Çünkü ben haklıyım. Kötüler sadece bana zarar vermediler, aynı zamanda devletin benden aldığı vergileri katlettiler, çalıştırdığım binlerce insanı aç bıraktılar, mallarımı yok pahasına hulufe gibi dağıttılar. Ben gene de direniyorum. Şirketlerimin en önemlilerini ayakta tutuyorum. Temellerini sağlamlaştırmaya çalışıyorum. Sen ne yapıyorsun? Oturuyorsun, oturuyorsun, oturuyorsun. Medyumlarla buluşuyorsun. Bir iki tane gerçekten seni tanımamış birkaç adamla kafa çekiyorsun, süratle uçurumdan aşağı kayıyorsun. Kalk ortaya çık, bağır ve çağır. Hakkını ara. Hatalar yapılmış olabilir ama her şeyini satıp savdın. Bu paralar senin bankanın değil, bir kaç bankanın borcunu karşılamalıdır. Oyun oynanıyorsa müdahale et. Medyayı kullanacaksan öyle kullan. Kendin yapamıyorsan sana parasız profesyonel destek verelim. Çünkü benim alacaklarım da sende yatıyor.
Dün akşamki televizyonda benimle ilgili sana soru soran Nagihan Hanım’a cevap veremedin. Niye vermiyorsun? Deseydin ki; “Evet, Nail doğru söylüyor. O’na neredeyse sınırsız borcum var. Sen de 100, ben diyeyim 200 milyar.” Adamın biri efendi gibi çalışırken adamların sinsice bir senaryo yazarak o adamın muteber, pırıl pırıl parası pulu olan şirketlerine sızıyorlar ve yapılan iğrenç operasyonlarla TMSF’ye olan borcunun büyük bir kısmını Nail Keçili’nin patronajındaki şirketler ödüyor. Senin borcunu, vergi borçlarına kadar TMSF ödedi. Ben TMSF’nin her şeyime el koyması nedeniyle vergilerimi de, sosyal sigortalarımı da ödeyemedim. Ödeyemedikçe büyüdü, ödeyemedikçe büyüdü.
Şimdi artık TMSF ile işim bitti. Benden olmayan alacağını aldı. Beni koyverdi. Şimdi adalet varsa, bu borçların senin olduğu tespit edilip ispatlanmışsa, TMSF hiç olmazsa benden aldıklarını bana verir, sana vereceğinden düşer. Ben bunu uzun zamandır bağırıp çağırıyorum. Ama galiba artık nafile. Bize vermeden sana verirlerse herhangi bir şey, işte bu gerçekten adaletsizliğin daniskasıdır. İşte o zaman ne olur bilmem. Ben bilmem ama çocuklarım haklarını içeriden veya dışarıdan mutlaka alırlar.
Hakikaten seni seyrederken çok üzüldüm. Biz Dinç Bilgin’i gözümüzde mi büyüttük acaba? Hani 7 kafa Dinç dedikleri sen miydin? Hani babadan gazeteciliği devralan ve muhteşem bir gazeteci olan Dinç Bilgin sen miydin? Ya herkes kendi kendini şişirmişti, ya da kafayı yedin. Son defa, lütfen çık sahaya, son dakika gelmeden savaşını ver. Hem kendini kurtar, hem hepimizi kurtar. Şu andaki günahın yedi sülalene sirayet edecek boyutta. İki kelam edemeden bitirdin programı.
M. Nail KEÇİLİ