Ana dil, ana dilde eğitim....

İnsanlar en iyi anadillerinde konuşur ve yazarlar...En iyi şiirler anadilde yazılır...Anadil temel insan haklarının en önemlilerinden birisidir.
Temel sorun elbette bu değil..Temel sorun bir ülkede birden fazla anadil olmasıdır...Dolayısı ile "resmi dil" meselesi gündeme gelir ki, bağımsız ve egemen bir ülke olmanın iki koşulundan biirisi dil diğeri topraktır.
İşt açmaz ya da açmaz gibi görülen bıçak sırtı sorun tam da burasıdır.
Yani anadile evet, anadilde eğitime eveti de gerektirir mi? meselesi ile, anadilde eğitim anadillerin resmi dil olması mıdır? meselesi ve son tahlilde anadillerin resmi dil olması ayrı toplum ayrı ulus ve en nihayetinde ayrı ülke olmanın gereklerinden birisi midir?
Türkiye tartışmasız birden fazla anadili olan bir ülkedir. Bu gerçeği kabullenmeden çözüm üretmek olası değildir. Üniter yapı bozulmadan üretilecek çözümün şekilleneceği temel bu olmalıdır...Anadilde ve resmi dilde eğitim...Yani insanlar resmi dilde eğitim alırlarken anadillerinde de eğitim alabilmelidirler...Yani bir Kürt vatandaşımız iki dilli olarak yetişmelidir...Fiilen de zaten böyle değil midir..Bir çok Türk vatandaşının anadili Türkçe eğitim dili İngilizcedir..
ANADİLE VEFA VE SAYGI GEREĞİ BU BÖYLE OLMALIDIR, ANCAK.....
Anadilin aynı zamanda resmi dil olması isteği iki toplumlu ulusu ve devleti doğurur..Bu iki ülkenin geleceği demektir...Dil şakaya gelmez..Tarih ve yaşanan gerçekler Dil unsurunun bağımsız ülke olmanın temel önkoşulu olduğunu göstermektedir...
Peki BDP ne istemektedir..Resmi dil olan Türkçenin yanında, anadil eğitiminin de olmasını mı?.. Hayır...BDP iki dilli bir hayat derken, Kürtçenin resmi dil olmasını istemektedir..Yani resmi iki dilli hayat...Yani bölünmüş toplumlu bir süreç...ardından çok doğal bir evrilme ile Resmi dilin Kütçe olduğu bir toplum ve...
"Halkların kendi kaderini tayin hakkı " diyen klasik Marksitlerin çözümü üniter yapıya müdahele demektir. Bölünmeden başka bir çözüm üretmez..Kabul edilebilir görünmemektedir.
Cumhuriyetle birlikte bağımsız bir ulus ve ülke olmanın gereği latin alfabesine geçerken oluşturulmaya başlanan resmi dil politikasını yürütemeyen ve özellikle engelleyenler bu gün gelinen noktanın sorumlusudurlar.
Bunlar aynı zamanda anadilde yaşarken resmi dilde de yaşamayı başarmış bir ulus yapısı oluşturamayan hedefsiz liberallar ve dışa bağımlı işbirlikçilerdir. Bazen ırkçı olmuşlar faşizanlaşmışlar bazen de inanılmaz sözüm ona özgürlükçü olmuşlar resmi dili kullanılamaz olmasına seyirci kalmışlardır. Bunlar aşağı yukarı yarım yüzyıldır hükümet olmuş olan daha çok da kendini "sağ" diye tanımlamış siyasi oluşumlardır...
Sonuç olarak yaşayan bir dil yok olmamalıdır..Ama yaşayan bir dilin egemen bir dilin egemen bir dil olmasının da ayrılık olduğu bilinmelidir.