Kanadalı bir dilencinin aylık ortalama 638 dolarlık kazancıyla kıyaslanınca Türkiye’de dilenciliğin neden karlı bir sektör olduğu daha kolay anlaşılıyor. Profesyonel anlaşılıyor Prof. İsmail Coşkun ile Dr. Alek Erkilet başkanlığında bir ekip tarafından yapılan araştırma, toplumun ‘profesyonel dilenci’ ile ‘zaruret yüzünden’ dilenen insanı kesin çizgilerle birbirinden ayırdığını gösteriyor. Profesyonel dilencilere karşı, tahmin edilebileceği gibi olumsuz bir önyargı var. Zaruret yüzünden dilenenler ise büyük bir anlayışla karşılanıyor. Buna rağmen kazandıkları parayla yatırım yapan profesyonel dilencilerin sayısı hiç de az değil. Adana’nın Kozan ilçesine bağlı Turgutlu köyü sakinleri dilencilikten elde ettiği gelirle Adana ve Kozan’da benzin istasyonu açıyor veya paralarını bankaya yatırıyor. Adana’dan İstanbul’a Araştırma, İstanbul’a en çok dilencinin Adana’dan yöneldiğini ortaya koyuyor. Adana’yı Zonguldak, Samsun ve Tokat izliyor. İstanbul’da en çok dilenci ise Fatih, Eminönü, Şişli ve Beyoğlu ilçelerinde yaşıyor. Yeni ilçelerden Bağcılar ve Ümraniye de dilenci yönünden hayli zengin. Ancak en şaşırtıcı olan dilencilik çeşitleri. Araştırmaya katılanların anlattıklarından yola çıkarak dilencileri 44 farklı kategoriye ayırmak mümkün. Önce böbrek hastasıydı sonra lösemi UMUT Çocukları Derneği Başkanı Yusuf Ahmet Kulca, trende maskeli bir çocuğa rastlıyor. Annesi ‘Böbrek nakli bekliyor’ diyor. ‘Ağız maskesinin ne alakası var’ diye soruyor. Ertesi hafta çocuğum lösemi hastası diye dolaştırıl dığını görüyor. Kulca’nın yorumu şu: “Dilenciler kendilerini koşullara ve verilen tepkilere uyarlıyorlar.” Sefa KAPLAN / Hürriyet