FİNANSGUNDEM.COM
Yazdığı yazıdan dolayı okuyucu kitlesinden tepki alacağını düşünen Hürriyet yazarı Ertuğrul Özkök, “Mahallemin sakini, kızacaksan okuma” diye başladığı yazısında Başbakan Erdoğan’a olan duygularını ölçüyor. “Bir tarafına öfkelerimi, kızgınlıklarımı koysam... Öteki kefeye de beğendiğim taraflarını. Hayranlıkla izlediğim hali tavırlarını, icraatını... Hangi tarafı ağır basar? Benim terazimde, beğendiğim yanları, hayranlıklarım ağır basıyor...” diyor Özkök.
Bu sözler karşısında tepki toplayacağına inanan Özkök, “Ne dönekliğim, ne de yalakalığım kalacak... Bu cümlenin altında ne niyetler okuyacak, ne acayip komplo teorileri üreteceksiniz” diye yazarak okuyucu gözünde kendi terazisini dengelemeye çalışıyor.
Yaşı, mesleki tecrübeleri, yaşadıkları ve maddi imkânların kendisine sınırsız bir özgürlük tanıdığını vurgulayan Özkök, genel yayın yönetmeni olmadığı için de kafasının içinde binbir tilkiye volta attırıp, kuyruklarını birbirine değdirtmeme cambazlığına da ihtiyacı kalmadığını itiraf ediyor.
Kendi mahallesinde her gün “Tayyip”e bindirmenin iyi prim yaptığını" da itiraf eden Ertuğrul Özkök, çok konuşulacak köşe yazısına şöyle devam ediyor:
“Okunma, “Facebook Like”ı, “Twitter” garanti... Şahsi lügatimde ise sadece “Başbakan Tayyip Erdoğan” yazıyor.
Öyle bakınca da, Türk siyasi hayatının çok büyük bir figürünü görüyorum.
Kızdığım kadar hayranlık duyduğum, küstüğüm kadar barıştığım, unutmaya çalıştığım kadar hatırladığım... Dev bir siyasetçi o...”
Parti Tüzüğü'ne yazılan “Üç dönem üst üste kâfidir” damgasını vuran Erdoğan’ın başarı hanesi bu kadar dolu ve zirvedeyken kimsenin bunu yapacağına ihtimal vermezken, bunu uygulayacağını ilan etmesini büyük bir erdem olarak yorumlayan Özkök karşı mahalleye de şu mesajı yolluyor: “O, mahallesiyle, mahallesi onunla ne kadar övünse hakkıdır..."
Kendi kantarından hayranlık bilançosu çıkardığını söyleyen ve bunu da köşesine büyük harflerle yazan Ertuğrul Özkök, “O yüzden, hâlâ Kahramanlar Mahallesi’nde çarpan bir yürekle, hâlâ Kasımpaşa’da çarpan bir yüreğe seslenmek istiyorum. En harbi, en kalbi duygularımla soruyorum:” diyerek bilançodaki hayal kırıklığı kalemlerini şöyle sıralıyor:
- GEREKLİ MİDİR: Yapılan her güzel şeye, atılan her dev adıma bir rövanş havası vermek, bir mat etmek, gerekli midir?
- GEREKLİ MİDİR: Bunca insanı derme çatma iddianamelerle, enkaza dönmüş güya delillerle içerde tutmak, hayatlarını karartmak...
- GEREKLİ MİDİR: En küçük, en masum, en haklı itirazı bile o ağza tıkmak, işaret parmağını sallamak, sindirmeye, susturmaya çalışmak...
- GEREKLİ MİDİR: Sadece Türkiye’nin bir bölümüne kol kanat gerip, ülkenin öz evladı muamelesi yapmak, geri kalanına ise öteki mahallenin kötü çocuğu gözüyle bakmak...
- GEREKLİ MİDİR: Her gün asabi konuşmalarla, öfke dolu bir belagatle ülkeyi zembereğe çevirmek...
“Şimdi barışma, gönül alma, helalleşme... Ve geleceğe birlikte yürüme, ülke olarak alacağımız cesur kararların altında ellerimizi birlikte sokma zamanıdır. Kasımpaşa’da çarpan o yürek... Artık Kahramanlar’da, Karşıyaka’da, Kadıköy’de, Çankaya’da da çarpmalıdır...” diyerek karşı mahalleden önemli bir mesaj gönderiyor.
Yazdır