“ ...bir yazınızda, kocanın karısına aldığı evin veraset vergisine tabi olduğunu yazdınız. Kocam, bu yazıyı bana göstererek aldığımız ortak evi, az kalsın geri isteyecekti. Biliyorsunuz, son zamanlarda kocaların hemen hemen hepsi Rus kadınların peşinde. Onları zor zapt ediyoruz. Özellikle çalışmayan kadınlarımız bu konuda çok mağdur durumda. Evlilikleri pamuk ipliğine bağlı. Kocalar, boşanıp genç Rus kadınlarıyla evlenince de onların maymunları oluyorlar. Çünkü Rus kadınlar, çilekeş Türk kadınları gibi değiller. İyi günde kötü günde onların yanında değiller. Sürekli, ‘daha zenginini bulabilir miyim?’ diye arayış içindeler. Boşanan kadınımız ise, yanına aldığı çocukları ‘nasıl okuturum, nasıl büyütürüm’ derdine düşüyor. Lütfen sizden ricam, ev hanımlarını da düşünerek yazılarınız buna göre yazmanız…” DOĞRUYU GİZLEMEK Yasemin Hanım’a “Haklısınız, erkek milletine güven olmuyor” diye başlayan, uzun bir yanıt gönderdim. Ardından, “karısına ev alan erkeklerle ilgili” son iki haftada, binlerce soru aldığımı düşünerek, Yasemin Hanım’ın yazdıklarının yukarıdaki bölümüne yer vermeyi ve ardından, konuyu tekrar ele almayı uygun buldum. 1) Kocanın parasını ödeyerek, karısına ev alması ya da evin yarısına ortak etmesi, durup dururken ortaya attığım bir olay değil. Bir süredir, İstanbul’daki lüks konutlardan başlamak suretiyle, kapsamlı bir vergi incelemesi yapılıyor. Evin parasının koca tarafından ödendiği saptandığında, olay “ivazsız intikal” olarak kabul ediliyor ve kadından “Veraset ve İntikal Vergisi” isteniyor (Veraset ve İntikal Vergisi K. Md. 1 ve 2/d). 2) Bu vergide zamanaşımı süresi, 5 yıldan uzun olabiliyor. İlgili Yasanın 20/b maddesine göre; bu vergide “mükellefiyet, beyanname verilmeyen hallerde intikal eden malların idarece tespit olunduğu tarihte” başlıyor. Buna göre, Maliye’nin denetim elemanı isterse, 10 yıl öncesine ait olayı tespit ederse (örneğin kocası ya da babası evin parasını ben ödedim derse), vergilendirme yoluna gider. 3) Yukarıdaki açıklamalardan ve dayanağı olan yasa hükümlerinden de fark edileceği gibi, yazılan olay doğru. O halde, ortada böyle bir vergilendirme varken bunu hiç yazmamak mı uygun yoksa vatandaşı bilgilendirmek mi? OTOMOBİLE DE VAR Benzer durum otomobiller için de söz konusu... Üniversitelerin park yerindeki otomobillere yönelik bir tespit yapılsa, çoğu öğrenci “Babam aldı” ya da “Annem aldı” diyecektir. Böyle deyince de “Veraset ve İntikal Vergisi” ödemesi gerekecek. Ev hanımlarına da otomobillerini nasıl aldıkları sorulsa, herhalde onların da çoğu “Eşim aldı” ya da “Babam aldı” diyecek, böyle deyince de vergi ödenmesi gerekecek. GARİP BİR YASA Yukarıdaki açıklamaları okuyunca, Yasemin Hanım gibi bana ya da vergi incelemesi yapanlara sitem etmeyin. Böyle bir yasanın olmasına sitem edin hatta karşı çıkın. Efendim.. 2002’de Medeni Kanun değişti. Boşanma halinde bile, evlilik sırasında edinilen mallar (aksine anlaşma yoksa), yarı yarıya paylaşılıyor. Bu yazıyı okuyanların çoğunun daha doğmadığı tarihte çıkan 1959 model, eskimiş Veraset ve İntikal Vergisi Kanunu, ya Yeni Medeni Kanun’la paralel olarak değiştirilmeli ya da bütünüyle çöpe atılmalı...ŞÜKRÜ KIZILOT