Hatta bir yetkilinin konuya yaklaşımı ise aynen şöyle; ‘IMF politikaları krizden çıkmayı kolaylaştırmıyor. Türkiye anlaşmaya imza koymayarak zaman kazanıyor. Böylece IMF’den taviz alma, kendi şartlarımızı kabul ettirme şansımız da artıyor. Çünkü geldiğimiz noktada taviz verecek taraf IMF. Hazine tahvil ihracıyla kısa süre önce borçlanma yaptı. Para buldukça, dışarıdan borçlanma imkanı oldukça IMF’in şartlarını kabul etmenin bir anlamı yok. Elindeki parayı kullandırması gereken taraf IMF. Ayrıca IMF’in Türkiye’ye dayattığı şartlar normal dönemler için geçerli. Krize ortamında Türkiye’nin taleplerini dikkate alması gerekir.’ Özellikle iş dünyasının ümit bağladığı IMF anlaşmasına, hükümet cephesi aynı pencereden bakmıyor. Seçim öncesi IMF ile anlaşmaya yönelik oluşan hava ve heyecan hükümet cephesinde tamamen olması bile önemli oranda dağılmış görünüyor. Çünkü karar verme noktasındaki yetkililer, IMF’in dayattığı anlaşmaya imza atılırsa, IMF’in politikalarıyla krizden çıkılmasının zorlaşacağına inanıyor. Piyasaların ‘yeşil ışık’a ihtiyacı olduğunu söyleyen bir başka yetkili ise IMF ile dayattığı şartlarda yapılan anlaşmanın ‘yeşil ışık’ olamayacağına dikkat çekti. Görünen o ki, Türkiye’nin küresel ekonomik krizden çıkışı için bir reçete olabileceğine inanılan IMF anlaşması olmayabilir. Bu konuda Merkez Bankası Başkanı Durmuş Yılmaz’ın sözleri de önemli ipucu veriyor; ‘Kamu borcunun milli gelire oranı azalıyorsa ve siz bunu kontrol altında tutabiliyorsanız bu durum ekonomiye olan güveni artırıyor. Merkez Bankası’nın, politika yapıcısının mutlaka bir ’B’ planının olması gerekir.’ Yani Merkez Bankası’nın da IMF ile olan ilişkilere bakışı ‘B’ planı noktasında. GÜNTAY ŞİMŞEK-HABERTÜRK EKONOMİ KOORDİNATÖRÜ